Blogs
Mijn ziel spreekt in metaforen
“Het leven kan vrijer”
Het doolhof waar je vastloopt, waar je valt, waar je weer opstaat en de weg volgt, maar telkens weer uitkomt bij het uiteinde dat niet leidt tot de uitgang. De uitgang is zoek, en als je een andere weg probeert, groeit je eigen frustratie en ontevredenheid, terwijl je niet wilt opgeven. Je vindt een plattegrond op de grond en kijkt ernaar. Je denkt het te begrijpen, maar telkens kom je toch niet bij de uitgang. En opeens kan het zo zijn dat je de uitgang vindt van het doolhof, je vraagt jezelf af waardoor dit komt. De motivatie komt van buitenafVaak komt dat door externe factoren dat we de uitgang
“De weg naar het onbekende”
Momenteel sta ik op een houten brug en kijk ik achterom naar het eiland dat ik ga verlaten, het eiland waar het grote bos zich bevindt. Het eiland waar ik ben geboren en opgegroeid, voelt als een plek waar ik heb geëxperimenteerd en waarin ik, gevoelsmatig, wel zeven levens heb geleefd. De brug waarop ik sta, is een houten hangbrug met touwen, gevestigd tussen het ene eiland naar het andere eiland. De brug hangt ongeveer een meter boven het uitgestrekte meer. Het meer ziet er prachtig groots en tegelijkertijd kalm uit. Inmiddels loop ik al een aantal maanden op deze brug om de oversteek te maken. Elke stap die ik